Belangen
Voor de zekerheid schrijf ik eerst duidelijk dat dit stukje een column is. Slechts mijn persoonlijke mening, en opgeschreven op een manier die wellicht prikkelt, kriebelt misschien wel steekt, zoals het bij een column hoort.
Ik wil beginnen met het beschrijven van een ervaring die ik heb gehad en die typerend is voor Nederland.
Met een glimlach denk ik terug aan de aaneenschakeling van geweldige momenten die ik in mijn vliegerij heb gehad. Sterker nog, ik heb van deze momenten een fotologboek gemaakt. 400 pagina’s met alleen maar foto’s. Foto’s van de Air Race, van mijn bootlanding in Rhenen, van de airshow in mijn achtertuin in Oosterbeek, van ferry vluchten, van overstekende Gnoe’s in Afrika, van laagvliegen van hoogvliegen, kortom van veel mooie momenten.
Zoals u wellicht een aantal jaren achter elkaar heeft kunnen lezen (Piloot en Vliegtuig) heeft Jan Cocheret mij jaaaaaaren achtereen uit geroepen tot de aller-aller-aller-aller-beste piloot van Nederland. Da’s natuurlijk een grapje van Jan, beste lezers. Ik heb hem ook verzocht dat niet meer te doen. Mij nooit meer uit te roepen tot beste piloot. Het is namelijk verschrikkelijk om in Nederland te worden uitgeroepen tot beste piloot. Nederland is namelijk het land van de middelmaat.
Als in Nederland één ding dodelijk is dan is het wel je hoofd boven het maaiveld uitsteken. (Mocht u, naïef, denken dat wel meevalt dan moet ik u helaas wakker schudden).
Er zijn namelijk in Nederland nogal wat pilootjes die er heilig van overtuigd zijn dat het streng verboden is om je hoofd boven het maaiveld uit te steken.
Deze categorie pilootjes ziet u ook bij uw club. Ze zijn te herkennen aan een sterk vergrote wijsvinger in combinatie met autistisch gedrag.
En beste lezer, geloof het of niet, deze categorie pilootjes schrijft briefjes naar IVW DL om te klikken, en ze doen aangifte bij Luchtvaart Politie en ze proberen waar ook mogelijk een ander het mes in de rug te steken.
“Wat hij doet da mag nie”
Tja lieve lezers, we vliegen nou eenmaal niet allemaal keurig rechtuit. En niet iedereen vliegt onder de Erasmusbrug door. Sorry.
E.e.a. heeft te maken met ego’s . Nu durf ik vrij over ego’s te schrijven omdat ik denk een behoorlijke dosis zelfkennis te hebben. Vandaar.
Weet u overigens hoe een piloot zelfmoord pleegt? (*Oplossing onder aan deze column)
Even terug naar vorige alinea.
Daar waar KNVvL en AOPA zich vol inzetten voor de belangen behartiging van General Aviation in Nederland zijn het de individuele pilootjes die al dit goede werk zorgvuldig onderuit halen. Stelselmatig hoor ik dat er weer een of andere op zich zelf gerichte mafkees een bom heeft gelegd onder een project waar belangenbehartigersveel energie in hebben gestoken. Nog steeds hebben deze lieden niet in de gaten dat zij het verdeel en heers principe van IVW DL rechtstreeks in de kaart spelen.
Vliegclubjes waar de leden rollebollend ruzie maken of zweefvliegers die elkaar de tent uitvechten, het komt allemaal omdat deze zielen met slechts een ding bezig zijn. Met zichzelf. Een ernstig tekort aan besef dat WIJ het in de Nederlandse luchtvaart samen moeten doen! SAMEN!
Beste lezers, het besef dat het ene na het andere gevaar op ons afkomt is nog niet tot deze vliegers doorgedrongen.
Als je je realiseert wat wij in de Nederlandse vliegerij de laatste 25 jaar hebben ingeleverd dan is droefenis het woord wat de emotie het best beschrijft.
Vandaar dat ik nog stééds niet begrijp dat er in Nederland nog sportvliegers zijn die niet van twee (AOPA èn KNVvL) organisaties lid zijn, maar van géén.
Vraag morgen eens aan jouw vliegmaatje welke organisaties hij steunt?
Geloof me beste lezer, KNVvL en AOPA doen verschrikkelijk veel goed werk. En uw bijdrage geeft deze organisaties de scherpe tandjes die ze nodig hebben naar onze overheid.
*(Door van zijn ego af te springen)
Frank Versteegh
Master of uncontrolled flight.
Join us on Facebook!
|