Twee spannende dagen op Zweefvliegcentrum Terlet. De temperatuur begon al vroeg op te lopen. De piloten kregen de opdracht om grote driehoeken te vliegen. Samen met mijn sleepvlieger collega\'s Sjoerd en Daan reden we naar Deelen alwaar wij vriendelijk bij de wachtpoort werden ontvangen. Altijd fijn om je thuis te voelen en de dag met een glimlach te beginnen. We startten kort naar elkaar van baan 20 om laag linksaf te draaien richting Terlet.
Geweldig zicht, op 100 meter hoogte kon je Nijmegen zien liggen in het zuiden en Zwolle in het Noorden, dit beloofd wat voor de wedstrijdvliegers vandaag. Op Terlet aangekomen waren alle 65 zweefvliegtuigen al gemonteerd en startklaar. Als mieren waren de ophaalploegen en helpers bezig met het poetsen van de zwevers, ieder mugje of vliegje werd van de vleugels gewreven. 
Om kwart voor twaalf geef ik gas om de eerste zwever de lucht in te slepen. Tsjonge het is al thermisch op lage hoogte. Ik zie Europees kampioen Ronald Termaat (Arnhemmer) in mijn spiegeltje behoorlijk heen en weer geschud worden. Op 500 meter hoogte geef ik hem het teken dat hij moet ontkoppelen.
Langzaam neem ik wat gas terug en lier mijn sleepkabel in en zoals een buizerd op zijn prooi duikt stort ik mijzelf naar beneden op naar de volgende klant. Een linker bocht over het wildviaduct dat helemaal vol staat met Schotse Hooglanders, wat een prachtige beesten. Ze kijken nog niet eens omhoog als ik voorbij kom.
Terwijl ik bezig ben met mijn TV programma over luchtvaart voor Omroep Gelderland hoor ik dat Ronald de opdracht heeft gevlogen met een gemiddelde snelheid van 137 km/u. Met een zweefvliegtuig! |